امّا حسين روح رحمة اللّه عليه شيعى و امامتى « 1 » بود و سفير امام غايب بود و از سفراى اربعه بود ، يكى ابو عمر و عثمان بن سعيد العمري ، و پسرش ابو جعفر محمّد ، و ابو الحسن عليّ بن محمّد السّمري « 2 » و الحسين بن روح النّوبختى - رضي اللّه عنهم - همه مؤمن و معتقد « 3 » بودند . امّا پسر عزاقرى « 4 » و پسر شلمغانى « 5 » خود يكى است و متّهم بوده است « 6 » بغاليى « 7 » و ملحدى ، تا بداند كه ملحد ملحد باشد و مؤمن مؤمن ، و چون چهار هزار مرد ملحد و مبتدع بيك وقت در قرب دار الخلافه ممكّن و محترم باشند و جهان بدست و قلم و حكم ايشان باز داده باشند اين غايت ظلم و غفلت باشد از دين مصطفى كه بروزگار على و عمر اگر مبتدعى را بجايى نشان دادندى طلب كردندى و بكشتندى ، خليفتى « 8 » كه اين تمكين كند تا بدين غايت مگر پيش خداى تعالى و خلقان معذور نباشد و اين خواجه هربيانى كه مىكند يا انكار است بمذهب بر خدا ، يا انكار است بر بعضى انبيا ، يا انكار است بر خلفا و سلاطين و امرا و قضاة و علما ، نه به قضاى خداى رضا مىدهد ، نه بفعل و عمل خلفا و سلاطين و امرا راضى مىباشد ، و درين فصل كلماتى گفته است كه اگر فضلا و عقلا بانصاف تأمّل كنند طريقتى « 9 » معلوم شود كه درين كتاب بر ردّ او اين قدر كفايت باشد .

--> ( 1 ) - ح د : « امامى » ث : « مؤمنى » ب م : « مؤمن » . ( 2 ) - صاحب نخبة المقال گفته ( ص 199 ) : « السمرىّ علىّ بن محمد و هو بفتح السين المهملة و ضمّ الميم او كسرها او بكسرهما على اختلاف النقل ، و الياء للنسبة فالراء مكسورة كذا ضبطه الشيخ اسد اللّه التسترى » . ( 3 ) - م : « مؤمن و معتمد » ح د : « معتقد و معتمد » ب ث : « مؤمن و مستعدّ » . ( 4 ) - ع ث : « عزايرى » ح : « غزايرى » ب م : « غضايرى » ( 5 ) - ياقوت در معجم البلدان گفته : « شلمغان بفتح اوله و سكون ثانيه ثم ميم مفتوحة و غين معجمة و آخره نون ، ناحية من نواحى واسط الحجاج ينسب اليها جماعة من الكتاب منهم أبو جعفر محمد بن على الشلمغانى المعروف بابن أبى العزاقر بفتح العين المهملة و الزاى و بعد الالف قاف مكسورة ثم راء مهملة و كان يدّعى أنّ اللاهوت حلّ فيه و له في ذلك مذهب ملعون ذكرته في أخبار الادباء في باب ابراهيم بن محمد بن أحمد بن أبى عون صاحب كتاب التشبيهات ( الى آخر ما قال ) » و ترجمهء او معروفتر از آنست كه محتاج ببسط باشد . ( 6 ) - نسخ : « متهم بوده‌اند » ( 7 ) - ب : « بغاليت » و مراد غالى بودن است . ( 8 ) - م ب ح د : « خليفه‌اى » . ( 9 ) - ب م ح د : « طريقى » .